Na području grada Beograda trenutno se nalazi 31 zaštićeno stablo a njihovom zaštitom, očuvanjem i unapređenjem upravlja JKP ”Zelenilo-Beograd”, Beograd .

Zaštićena stabla predstavljaju veliku botaničku vednost, a ona najstarija i svojevrsnu hortikulturnu baštinu našeg glavnog grada. Osnovni kriterijumi za zaštitu nekog stabla su vrsta, starost stabla, spoljni izgled, njegov istorijski značaj itd.

Za sva zaštićena stabla – spomenike prirode je propisan III stepen zaštite. To znači da je ova strabla zabranjeno poseći, lomiti i seći grane, kidati lišće i vršiti bilo kakve radnje na zaštićenoj površini koje bi mogle ugroziti opstanak zaštićenog stabla. JKP ”Zelenilo-Beograd”, Beograd kao upravljač zaštićenim prirodnim dobrima – pojedinačna stabla, sprovodi sve mere zaštite koje su dozvoljene u okviru ustanovljenog režima zaštite a to su: redovan monitoring – praćenje stanja prirodnog dobra, zaštita od bolesti i štetočina, uklanjanje suvih i prelomljenih grana, sanacija truleži (manji zahvati na stablu) ako se za to ukaže potreba.

Među zaštićenim stablima postoje izuzetno vredni primerci od kojih se mogu navesti sledeći:

Najstarije zaštićeno stablo je „Hrast na Cvetnom trgu“, star oko 200 godina a ostatak je nekadašnje hrastovo-jasenove šume koja se prostirala od Cvetnog trga do Manježa. Stablo je impesivnih dimenzija, visine oko 20m, obima debla oko 4 m, i dobrog je zdravstvenog stanja a veće primarne grane u krošnji su, u cilju zaštite od loma, stabilizovane i povezane metalnim sajlama i obujmicama.

U bašti restorana „Trandafilović“ nalazi se „Platan na Vračaru“. Ovaj platan je po lepoti i dimenzijama jedno od najlepših i najvećih na prostoru centralne gradske opštine i predstavlja jednu od hortikulturnih baština glavnog grada. Staro je oko 150 godina, visolo oko 25 metara, obim debla je oko 3,67 metara.

Pri podizanju kafane Milan Trandafilović je oko 1890. godine izabrao uočljivu, karakterističnu lokaciju u neposrednoj blizini Kalenić pijace na skveru gde se račva pet putnih pravaca kojom dominira stablo platana. U vreme procvata javnog i društvenog života u Beogradu kafana „Trandafilović“, sa izborom lokacije i baštom u kojoj platan stvara duboki hlad, je igrala važnu ulogu kao značajno sastajalište. „Platan na Vračaru“ svojim prelepim habitusom i impozantnim dimenzijama oplemenjuje prostor u kome dominira beton i predstavlja njegov ukras.

„Stablo ginka“ i „Stablo magnolije“ se nalaze u dvorištu koje je deo kulturnog dobra Spomen kuće kralja Petra I Karađorđevića. Oba stabla su impresivnog habitusa a stablo ginka je jedno od najlepših u Beogradu. Visoko je oko 20m, obima 2,6m i predstavlja izuzetan primerak svoje vrste. Stablo magnolije je visoko oko 10m, obima debla 1,74m i ima prelepe cvetove koji krase ovaj ambijent.

„Bukva na Dedinju“ se nalazi u dvorištu vrtića “Grofica Olga” pored vile, danas legata-zadužbine nekadašnje ruske grofice i deo je zaštićene kulturno-prostorne celine Senjak, Topčidersko brdo i Dedinje te tako ima ambijentalno kulturološki značaj. Staro je oko 80 godina. impresivnih dimenzija, snažnog i impozantnog habitusa i velike estetske vrednosti. Visoko je oko 22m, obima debla 2,80m, dobija crveno lišće u toku vegetacije i veoma je atraktivnog izgleda.

U porti Saborne crkve , kao deo kulturnog prostora od izuzetnog značaja, nalaze se “Dve tise Saborne crkve“, stabla stara oko 110 god., muški i ženski primerak. Muško stablo je visoko oko 12 m a žensko oko 8 m. Oba stabla oplemenjuju prostor ispred Saborne crkve koja predstavlja nepokretno kulturno dobro od izuzetnog značaja za Republiku Srbiju.

U Zemunu, u Gospodskoj ulici br. 4 nalazi se jedno „Vinova loza u Zemunu“, stare francuske sorte Seibel 1000. Karakteriše ga razvijen habitus, velika starosti i dobra vitalnost. Poseduje veliku estetsku vrednost zahvaljujući svojoj visini i širokoj razgranatosti koja krasi terasne i fasadne površine zgrade u Gospodskoj 4 u Zemunu. Platan kod Miloševog konaka je spomenik prirode botaničkog karaktera koji se nalazi u Topčideru ispred Miloševog konaka. Odlikuje se velikim obimom stabla i razgranatom krošnjom. Smatra se da je posađen tokom izgradnje Miloševog konaka u XIX veku, tačnije oko 1830. godine. Visina stabla je 34 metra i grane su poduprte sa 17 metalnih stubova koje ih drže i sprečavaju savijanje i lomljenje. Raspon krune drveta je oko 50 metara.