Pomalo čudno, ali zahvaljujući razaranjima, prestonica je u toku Drugog svetskog rata dobila nekoliko bazena. Naime, nakon šestoaprilskog nemačkog bombardovanja i razaranja prestonice, već 1943. ratna sreća se okrenula u korist saveznika.
U akcijama napada na naftna polja u Rumuniji, mnogi bombarderi nisu uspevali da izruče svoj smrtonosan tovar, pa su u povratku bombe bacali na Beograd. Nemci su izgradili nekoliko bazena sa vodom, kao akumulacijama za gašenje požara koja su saveznička bombardovanja prouzrokovala.
Najveći je bio u današnjoj Takovskoj ulici, između Skupštine i Glavne pošte. Tolika voda u centru grada, idealna prilika za Beograđane da se osveže, a Nemci im nisu branili. Čak je igrana vaterpolo utakmica Beograđana sa nemačkim vojnicima. Slične, ali manje bazene Nemci su iskopali na Studentskom trgu, kod BIGZ-a i kod Kalenić pijace. Svi su do sredine prošlog veka zatrpani, ali izgrađeni i novi.
Kažu da je leto 1948. godine bilo vrelo, kako vremenski, tako i politički u odnosima tadašnje SFRJ i SSSR, odnosno sukoba Tito – Staljin. Da bi barem ovo "prvo" bilo lakše preporođeno, u Topčideru je izgrađen bazen Garde. Bio je otvoren za korišćenje svim građanima, a kako su zabeležili hroničari, pamti se i održavanje kvaliteta vode. Hlor se ubacivao iz kolica, voda bi pozelenela, a sa njom i kupači. Nakon takvog tretmana, nisu zabeležene kožne ni bilo koje druge bolesti kod korisnika bazena. U to vreme je i na Adi Ciganliji izgrađen bazen u blizini veslačkog kluba Crvena Zvezda.
Komentari (0)