Vukosav Vuk Bojović bio je direktor zoološkog vrta u srpskoj prestonici 28 godina, od 1986. U tom periodu ovaj rođeni Pljevljak, inače vajar i slobodni likovni umetnik po struci, obogatio je "Vrt dobre nade" s više od 2.500 životinja.

Bojović je bio i profesor u osnovnim i srednjim školama, a u Višoj trgovačkoj u Beogradu i direktor. Autor je knjige "Priče iz zoo-vrta", vodio je noćni program na Radiju S, emisiju "Art boemija" na Art kanalu, učestvovao i u snimanju filma "Podzemlje" Emira Kusturice.

Bio je sedmi direktor beogradskog zoo vrta, koji je osnovao Vlada Ilić 1936. godine, a kojem je Bojović podigao bistu u "Vrtu dobre nade". Inače, na mestu direktora bili su prvo inženjer Aleksandar Krstić, a potom Miodrag Savković, Ante Tadić, Milorad Lazarević, Milorad Medenica, Radivoje Tričković i Vuk Bojović.

Široj javnosti Bojović je postao poznat kada je krajem osamdesetih dva puta iz zoo-vrta bežao čuveni šimpanza Sami. U poteri po ulicama i krovovima Beograda i ubeđivanju šimpanze da se „preda“ najveću ulogu je imao upravi Bojović. Taj događaj je kasnije iskoristio da skrene pažnju na stanje u zoo-vrtu i da to stanje unapredi.

 

Vuk Bojović je sahranjen na novom groblju u Beogradu, kraj grobnice njegovog mlađeg sina Nikole.