Gadafi je bio na čelu Libije od 1969. godine do smrti. Tokom vladavine je uspeo da uz pomoć eksploatacije nafte zaostalu pustinjsku državu pretvori u zemlju s najbogatijim stanovništvom Severne Afrike.

Ipak, nakon što su 2011. godine u takozvanom "arapskom proleću" srušeni režimi u Tunisu i Egiptu, slični protesti izbili su i u Libiji, da bi ubrzo prerasli u ustanak koji su podržale članice NATO na čelu sa SAD, koje su vazdučnim udarima davale podršku pobunjeničkim trupama na zemlji.

Nakon pada Tripolija 28. avgusta 2011. Gadafi se sa preostalim članovima libijske vlade povukao u rodni grad Sirt. Tu je do 20. oktobra odbio pet neprijateljskih napada uz konstatna NATO bombardovanja.

Tokom pokušaja proboja iz Sirta kolonu u kojoj je bio i Gadafi uništila je NATO avijacija. Preživele su napali pobunjenici, a Gadafi se skrivao do oko 12 sati, kada je pronađen.

Nakon kratkog maltretiranja i ponižavanja ubijen je hicem u glavu.

Ovo su bili poslednji trenuci života Moamera el Gadafija: