Tek kada je Vilijam A. Hart 1821. godine u Fredoniji u Njujorku prvi put izbušio 27 stopa duboku bušotinu, radi svrsishodnog iskorišćavanja prirodnog gasa, počelo je korišćenje prirodnog gasa kao energenta.

 

Transport

Gas se transportuje u gasovitom stanju cevovodima ili pak u ukapljenom obliku specijalnim brodovima (metanijerima) za ukapljeni prirodni gas. Ređe se transportuje u specijalno toplotno izolovanim cisternama u železničkom ili putnom saobraćaju.

Tako je primena prirodnog gasa otpočela u 19. veku, i to najpre za gradsku rasvetu. Oko 1890. godine većina gradova u Americi i Evropi počela je da koristi električnu energiju za rasvetu, pa je prirodni gas izgubio primat na ovom području. Međutim, kada je 1885. godine Robert Bunsen izumeo gasni gorionik koji je mešao gas sa vazduhom, stvarajući plavičasti plamen visoke energetske vredenosti, omogućeno je korišćenje prirodnog gasa za širu upotrebu, kako u industriji, tako i u domaćinstvima.


Prvi značajni gasovod izgrađen je u Americi 1891. godine. Gasovod je bio dug 120 milja, a njim se dopremao gas iz središnje Indijane do Čikaga. Nakon toga nije bilo značajnijeg razvoja u oblasti primene prirodnog gasa sve do kraja Drugog svetskog rata. Drugi svetski rat je ubrzao razvoj u oblasti metalurgije i tehnologije izrade i varenja čeličnih cevi, pa je izgradnja gasovoda postala sa ekonomskog stanovišta interesantna za ulaganja.

 

Večne baklje

Interesantno je da se prvi zapisi o prirodnom gasu javljaju još 100 godina od početka nove ere, kada su prvi put opisane večne baklje na području današnjeg Iraka. Te večne baklje najverovatnije su nastale kao rezultat prirodne koincidencije, prodiranja prirodnog gasa kroz zemljinu koru i munje kao uzročnika zapaljenja.