On je, naime, nabavio jedini broj stripa „Alana Forda“, Italijana Magnusa i Bunkera, koji mu je nedostajao u kolekciji, i to prvi, koji je izašao davne 1972. godine.

Kako nam kaže, dugo je čekao da upotpuni svoju kolekciju, i ne skriva da je srećan kao malo dete.

- Zbog fantastičnog i duhovitog prevoda Nenada Briksija godinama sam stvarao svoju kolekciju ovog legendarnog stripa, a samo mi je nedostajao baš taj iz 1972. godine - kaže nam lider „Dveri” i poslanik u Skupštini Srbije Boško Obradović.

- Imao sam čitavu koleciju „Mister Noa“, „Teksa Vilera“, „Zagora“... Posebno sam voleo gigante, poput Modesti Blejz, ali definitivno najuticajniji strip naše generacije bio je Alan Ford i doživljaji smehotresne špijunske grupe TNT. Njihove krilatice do dana današnjeg koristimo u našem govoru, tipa: „Ako kaniš pobijediti, ne smiješ izgubiti...” - slikovito nam objašnjava Obradović.

Podsetimo, „Alan Ford“ je italijanski strip koji su stvorili scenarista Lučano Seki (pseudonim Maks Bunker) i crtač Roberto Raviola (pseudonim Magnus).

Strip je politička satira koja kao osnovu radnje koristi parodiju glamuroznih tajnih agenata poput Džejmsa Bonda.

Lik Alana Forda Magnus je nacrtao po uzoru na britanskog glumca Pitera O’Tula, dok je u liku Boba Roka dao sopstvenu karikaturu. Prvi broj „Alana Forda“ izašao je u Italiji u maju 1969. Nakon samo nekoliko brojeva strip je stekao veliku popularnost. Nakon broja 75. Magnusa kao crtača zamenjuje Paolo Pifarerio. Nakon toga dolazi do postepenog, ali stalnog pada kvaliteta stripa.

Hrvatski je srpski jezik zagrebačke varijante!

Obradović na konstatciju da je pomalo čudno što jedan srpski nacionalista uživa u stripovima na hrvatskom jeziku odgovara:

-Pa to je italijanski strip, preveden na srpski jezik zagrebačke varijante, koji se pogrešno nazivao hrvatskim zbog pogrešnog bratstva i jedinstva - navodi on za „Alo!“.