U Republičkom fondu za penzijsko i invalidsko osiguranje naglašavaju da vrh liste sa najdužim penzionerskim stažom "drže" invalidski i porodični penzioneri. To je zbog toga što su uslovi za sticanje ovih prinadležnosti mnogo jednostavniji nego kod starosnih.

- Prva tri penzionera koji najduže primaju penziju su iz Beograda, Šapca i Niša - kažu u Fondu PIO. - U pitanju su jedan korisnik invalidske i dva korisnika porodične penzije.

Različiti uslovi

Veliki broj penzionera u Srbiji čekove prima i duže od 70 godina, ali gubi se iz vida činjenica da uslovi za penzionisanje nisu menjani 35 godina, od 1965. do 2001. i tada je starosni uslov za odlazak u penziju bio 55 godina za žene i 60 za muškarce.

Osim toga, sve do 2000. godine postojale su i penzije po posebnim propisima, upravo one koje su zarađene tokom NOR-a, a primale su se i administrativne penzije koje su u međuvremenu ukinute.

S druge strane, na spisku Fonda je i pet korisnika rođenih početkom prošlog veka. Oni su ujedno i najstariji penzioneri u Srbiji. Najvremešniji među "kolegama" je napunio čak 108 godina, sledi ga samo godinu dana mlađi, a na listi su i tri korisnika rođena 1912. godine.

Međutim, njihovo vreme sticanja penzije je vrlo različito. Jedan od njih je radno mesto napustio uveliko gazeći osmu deceniju, odnosno tek 1991. godine, dok ostalima ček mnogo duže stiže iz kase PIO fonda. Oni su do rešenja o penzionisanju došli u periodu od 1960. do 1975. godine.

- Prosečna starost svih korisnika starosne penzije je 70, a invalidske 67 godina - kažu u PIO. - U proseku, žene primaju penziju duže od muškaraca. Prema poslednjim statističkim podacima Fonda za 2016. godinu, kada su u pitanju starosne penzije, muškarci u proseku ček dobijaju 17, a žene 19 godina, dok u slučaju invalidskih muškarci penziju primaju 19, a žene 22 godine.

Duže od pola veka čekovi svakog meseca stižu na adrese više od 400 penzionera širom Srbije, što znači da su radno mesto napustili sredinom prošlog veka. Statistika fonda pokazuje da duže od tri decenije penzija stiže na oko 38.000 adresa, a duže od četiri decenije na još 7.400 adresa. Najbrojniji su penzioneri bivšeg Fonda PIO zaposlenih, a slede ih vojni penzioneri, dok je samostalaca, odnosno, onih koji su sami sebi uplaćivali doprinose najmanje.