Iako se turistička sezona polako primiče svome kraju, konstantno se govori o tome da bi Hrvatska trebalo da bude destinacija koja će napokon ponuditi više od sunca i mora, odnosno sezonskog turizma od kojeg je život i zarada ograničenog veka. Pitanje je vremena kada će se tržišta konkurentnih zemalja poput Grčke, Španije, Turske i Egipta oporaviti u punom kapacitetu i oteti Hrvatima deo kolača koji, kako priznaju, nepravedno grabe proteklih godina.
Stoga mediji predlažu kako bi mogli da osavremene turističku ponudu, jer kako navode, Hrvatska istorija je zaista bogata događanjima, "što nam nije uvek išlo u prilog, ali bi to sada definitivno mogli i trebalo da okrenemo u svoju korist".
Kako navodi portal 100posto.hr, na ovim prostorima su se smenjivali osvajači, diktature, totalitarni i autoritarni režimi, događali krvavi ratovi, a sve je to ostavilo neke tragove. Mnoga od tih mesta posećuju se prigodno, jednom godišnje, a neka ni tada. Neka su prepuštena zubu vremena, da trunu i propadaju, a smatraju da bi na tim mestima moglo itekako da se nauči i zaradi!
Što je to 'crni' turizam?
Čuli ste za 'Dark' web, tamnu stranu interneta o kojoj se svašta priča i na kojoj se svašta nalazi. Ali, jeste li čuli za 'Dark' turizam, odnosno 'crni' turizam? Za početak, nema veze s radom na crno ili neprijavljivanjem poreza u opštem smislu. Naime, ovaj oblik turizma uključuje posete "mračnim" mestima kao što su bojišta, poprišta najtežih zločina ili genocida poput, koncentracionih logora. Mračni turizam ostaje maleni segment u turizmu motivisan različitim pobudama kao što su tuga za bližnjima, sećanje, obrazovanje, znatiželja, pa čak i zabava.
ZNAO JE LEK ZA NAJTEŽU BOLEST Otac Tadej otkrio kako može da se izleči rak!
Turizam smrti i tuge
Tvrđa varijanta 'crnog' turizma zove se 'thanatoturizam', a dolazi od grčke reči 'thanatos' što u prevodu znači smrt. Takvi turisti obilaze mesta koja imaju veze s nasilnom smrću, a najpoznatiji primer je Aušvic.
Turizam tuge obuhvata mesta prirodnih katastrofa ili onih izazvane ljudskim delovanjem. Najbolji primer ove vrste turizma jeste obilazak Zabranjene zone u Černobilu.
Obilasci mesta stradanja ili smrti
Lokacije 'crnog' turizma spadaju pod trendovsku vrstu turizma koja nije za svakoga i uglavnom je za one čiji pojam odmora ne uključuje izležavanje na plaži, i one koje zanima "malo drugačiji sadržaj". Zbog toga lokalni mediji izdvajaju pojedine lokalitete u Hrvatskoj za koje veruju da bi izazvale procvat "crnog turizma".
To su dvorci, vile, logori, mesta u kojima su stolovali diktatori, ginuli politički i režimski zatvorenici, a izdvojili su i nekoliko primera, navodeći da ih ima mnogo više.
Vila Rebar
Vila Rebar podignuta je na južnim padinama Medvednice prema projektu Ivana Zemljaka i dograđivana je u periodu nakon Drugog svetskog rata. Tokom rata vilu je koristio Ante Pavelić kao vlastitu rezidenciju i ona je bila njegovo "Orlovo gnezdo". Oko Vile Rebar Pavelić je naredio da se izgradi nekoliko bunkera i tunelsko sklonište. Vila je povezana s tim bunkerima uskim podzemnim evakuacijskim tunelima. Nakon rata ona služi kao izletnički dom, a 1979. stradala je u požaru, koji je, prema nekim navodima bio podmetnut. Danas su ostali samo kameni temelji.
Kerestinec
Dvorac Kerestinec je spomenik kulture prve kategorije čija je gradnja počela 1576. godine, a temeljno je uređen početkom 20. veka. Danas stoji zapušten, a nosi i svoj deo "mračnog tereta" jer je i pre Drugog svetskog rata dvorac bio u funkciji koncentracionog logora, a početkom 90-ih je Kerestinec postao ozloglašeno mesto u koje su dovodili ratne zarobljenike, koji su tamo bili brutalno mučeni, izloženi svakakvim poniženjima, a zarobljene žene bile su i seksualno zlostavljane.
Zvali su ga Konačište ratnih zarobljenika.
Jasenovac
Koncentracioni logor Jasenovac, po uzoru na logore Trećeg Rajha, bio je mesto zatočenja, prisilnog rada i likvidacije Srba, Jevreja, Roma i Hrvata, kao i ostalih protivnika ustaškog režima. Inače je za vreme NDH osnovano oko 30 logora od kojih je Jasenovac bio najveći, kako po prostoru, tako i broju žrtava.
Iz njega su zatvorenici takođe deportovani u druge nacističke logore širom Europe. Danas je na njegovom mestu spomenik Kameni cvet, posvećen svim žrtvama koje su stradale od strane ustaša u Jasenovacu tokom velikog rata. Autor spomenika je arhitekta Bogdan Bogdanović. Spomenik je završen i svečano otvoren 1966. godine.
Goli otok
Sve do Prvog svetskog rata na Golom otoku nije bilo naselja, ali tada je Austro-Ugarska napravila logor za ruske zarobljenike s istočnog fronta. Nakon Drugog svetskog rata, za vreme socijalističke Jugoslavije, to postaje najpoznatije mesto za političke zatvorenike. Prva skupina iskrcana je 1949. godine, a s radom je prestao 1988.
Zatvorenici su bili prisiljeni na težak fizički rad u kamenolomu i rudnicima boksita, kako leti po vrućinama, tako zimi za vreme ledene bure. Zatvorenici su takođe bili redovno premlaćivani i maltretirani. Goli otok danas posećuju turisti, ribari i pastiri s Raba koji tu preko leta dovezu ovce na ispašu. Iako minimalan turistički angažman postoji, lokalitet je i dalje nedovoljno iskorišćen.
Postoji li interes za to u Hrvatskoj?
Turistički radnici smatraju da bi crni turizam itekako mogao da bude razvijen u Hrvatskoj.
Mislav Sabolić, iz Udruženja turističkih vodiča Hrvatske rekao je za 100posto da u Hrvatskoj još uvek ne postoji dovoljan interes za mračni turizam i to iz jednostavnog razloga: ne postoji nikakva ponuda, što je problem, jer je Hrvatska bogata ovakvim lokacijama.
"Ne postoji ni ponuda po pitanju takozvanog fortifikacijskog turizma, odnosno organizovanih poseta sistemima tvrđava i srednjovekovnih dvoraca. Recimo, Francuzi zarađuju na Normandiji, ljudi je redonvo posećuju, a i mi toga imamo na pretek, samo ne iskorišćavamo svoje potencijale", smatra Sabolić i dodaje kako je takav oblik turizma i dalje stvar individualne organizacije zainteresovanih gostiju, a ne na nekom višem nivou.
PROČITAJTE JOŠ VESTI KOJE SMO IZDVOJILI ZA VAS - OVDE
Komentari (0)