Nekadašnji centar komunističkog režima SFRJ danas je moderan poslovni centar!

Ideja o gradnji sadašnje palate „Ušće“, u vreme socijalizma poznate kao CK (Centralni komitet Saveza komunista Jugoslavije), pojavila se odmah nakon Drugog svetskog rata, postojali su mnogobrojni konkursi, kako za sveobuhvatno prostorno-urbanističko rešenje Novog Begrada, tako i za pojedinačne upravne objekte. Tokom ovog višedecenijskog procesa, neki objekti su doživeli preoblikovanje tokom samog izvođenja (sadašnja Palata „Srbija“, nekad Savezno izvršno veće - SIV), a od nekih se do daljeg odustalo, kao što je slučaj s Palatom CK SKJ (kasnije Palata društveno-političkih organizacija). Međutim, 1960. godine, odbačena je prvobitna lokacija za tu zgradu na samom ušću Save u Dunav i raspisan je novi konkurs, na kojem prvo mesto osvaja tim arhitekata koji su činili Mihailo Janković, Dušan Milenković i Mirjana Marijanović. Autori tada nisu bili svesni da su svojim rešenjem trasirali jednu arhitektonsku ideju koja se i danas razvija pred našim očima.

Arhitektura kojom su se vodili bila je misovsko-korbizjeovska, to jest tada već rasprostranjena internacionalna moderna. Struktura staklo-čelik kubičnog objekta, koju je koju deceniju ranije promovisao Mis van der Roe i kombinacija vertikalnog i horizontalnog korpusa, po uzoru na sedište Ujedinjenih nacija, projektovano od strane Le Korbizjea i njegovih učenika, davala je željeni efekat. Tačnije, davala je efekat na crtežima i maketi jer kružni aneks, namenjen plenarnoj sali s 600 mesta, s posebnim galerijama za novinare i ložama za svečane goste i diplomate i dodatnih 200 mesta za publiku, kao i pripadajućim salonima, nikada nije ni izgrađen.

Sve je ostalo na vertikalnoj kuli, izgrađenoj od armirano-betonske konstrukcije, s unutrašnjim jezgrom za stepenište i liftove, kao i kancelarijskim prostorom i salama za sastanke. Konstrukcija je bila obučena u staklo-aluminijum fasadu s obojenim parapetima, a dodatni akcenat celoj formi davala je krovna terasa na 24. spratu, s duboko prepuštenom konzolarnom armirano-betonskom nadstrešnicom koja je kuli davala vizuelni završetak u vidu modernog krovnog venca. Gradnja traje od 1962. do 1964. godine i realizuje se samo kula. Projektant armirano-betonske konstrukcije je inženjer Milan Krstić.

Zdanje je useljeno 1965. godine kao glavna zgrada, a njena prvobitna visina bila je 106 metara. Naziv zgrade u to vreme bio je Palata društveno-političkih organizacija.

Zgrada ostaje nepromenjena do NATO bombardovanja 1999. godine, kada je nakon oštećenja zatvorena, ali s nadom da će biti rekonstruisana jer su stručnjaci, posle temeljnih ispitivanja, zaključili da je oštećeno isključivo fasadno platno, a da je armirano-betonska konstrukcija odlično izdržala test raketnog razaranja.

Nakon smene režima, smenjuje se i društveno-politički sistem, koji je omogućio privatizaciju i prodaju objekta, koji uskoro doživljava i prenamenu. Najpre je 2003. godine raspisan konkurs, kojim je predviđeno povećanje zgrade u osnovi, ali i izgradnja novog tržnog centra. Na konkursu pobeđuje projektni biro ARCVS, na čelu sa arhitektom Branislavom Redžićem, ali se od tog idejnog rešenja odustalo.

U dogovoru sa pobedničkim timom, 2005. godine izvršena je rekonstrukcija postojećeg objekta u njegovim gabaritima, dok je projektovanje šoping mola „Ušće“ povereno inostranom projektnom birou „Čepmen Tejlor“ - Rekonstrukcija zgrade, sada već Poslovne kule „Ušće“, urađena je besprekorno, s najsavremenijim tehnologijama u oblasti fasadnih sistema, ali i na polju iskorišćenosti prostora, koji je u potpunosti prenamenovan u poslovni, s modularnim zidnim panelima koji omogućavaju planiranje i raspodelu kancelarijskog prostora po želji zakupca.

Ukupna površina korisnog prostora iznosi oko 23.000 metara kvadratnih kojem su pridodati i nadzemni parking prostori, dok je podzemna garaža, od postojeće znatno proširena (prvobitno je imala kapacitet 50 vozila), i namenjena je posetiocima šoping centra. „Ušće“ predstavlja najvišu zgradu u Srbiji i jednu od najmodernijih u regionu, visoka je ukupno 141 metar. U rekonstrukciju ovog zdanja uloženo je 35 miliona evra, zgrada je dobila dva nova sprata i danas ima 25 spratova. Svaki sprat ima klimu, podno grejanje, neprobojna stakla i najsavremenije sisteme za nadgledanje i komunikacije. Dva novoizgrađena sprata počivaju na metalnoj konstrukciji, a predstavljaju najatraktivniji deo zgrade budući da se na njima nalaze ekskluzivni restoran, atrijum za održavanje koncerata, promocija i raznih scenskih nastupa, a tu je i konferencijska sala.

Nakon pozitivnih kritika, tokom 2016. godine pojavljuju se naznake da bi uskoro mogla da se gradi i poslovna kula „Ušće 2“, a za projekat je opet zadužen biro „Čepmen Tejlor“. Druga kula poseduje 22 sprata uz korisnu površinu od oko 23.000 metara kvadratnih, na koji dolazi i podzemna garaža, sa kapacitetom od 750 parking mesta, koja će moći da koriste zaposleni u obe kule.

Već sada, iako ceo kompleks još uvek nije dovršen, mnogi prolaznici, stručnjaci i laici, porede dve kule Ušća sa dve bliznakinje Svetskog trgovačkog centra u Njujorku koje su, nažalost, srušene u terorističkom napadu u septembru 2001. godine.