Bajčetić je iza sebe ostavio mnoga svoja stvaralaštva, a iškolovao je i izveo na pozornicu pregršt srpskih glumaca.

Nakon završetka srednje škole, Bajčetić upisuje Akademiju za pozorišnu umetnost u Beogradu u odseku režije, koji završava 1956. godine u klasi Huga Klajna.

Tokom karijere, bio je pomoćni režiser u Jugoslovenskom dramskom pozorištu, od 1956-1960. godine, a zatim glavnim režiser do 1965. godine. Od 1964. redovni je profesor glume na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, gde su u njegovoj klasi glumi završili mnogi poznati srpski glumci kao što su: Katarina Radivojević, Sloboda Mićalović, Elizabeta Đorevska, Katarina Žutić, Bojana Maljević, Voja Brajović i mnogi drugi.

Kao pomoćni reditelj sarađivao je sa Bojanom Stupicom, Matom Miloševićem, Brankom Gavelom i Tomislavom Tanhoferom. Kao gost u pozorištu Atelje 212, Narodnom pozorištu u Beogradu i u Pozorištu "Boško Buha" radio je kao režiser.

Na sceni Srpskog narodnog pozorišta postavio je Majku Hrabrost B. Brehta 1967. godine.

Radio je i u Norveškoj, u Oslu je povremeno držao seminare za studente glume od 1970-1976. godine i režirao u Pozorištu Vort u Moldeu.

Kao reditelj i adaptator tekstova radio je za TV Beograd i Radio Beograd.

Vreme i mesto sahrane Predraga Bajčetića biće naknadno objavljeni.