Mira, devojačko Todorović, rođena je 1923. u Gnjilanu, a s bratom Borom, docnije poznatim filmskim glumcem, i roditeljima, prosvetnim radnicima, u vreme rata prešla je u Aranđelovac. U pozorištu je počela da glumi sa 17 godina i do odlaska u penziju odigrala je stotine uloga.

Udavala se tri puta. Sa 19 godina za glumca Milivoja Popovića Mavida, zatim za arhitektu i reditelja Bojana Stupicu i za političara koji je posle Titove smrti izvesno vreme bio i šef Jugoslavije, Cvijetina Mijatovića. Jedna novinarka zabeležila je: „Biografija Mire Stupice mogla bi bez lažne skromnosti da se nazove holivudskom. Živela je svugde - od čatrlja do carskih dvorova. Živela je u bedi, a dva brata je izgubila kao dete. Kao malu oblačili su je u tuđe cipelice, odevali u tuđe kapute, a stigla je na sam vrh. Uvek je, međutim, bila samo svoja, čvrsta, jaka, uporna.“

A sama glumica o svom životu ostavila je memoare „Šaka soli“, gde je svoj život detaljno opisala, a da je danas živa, sigurno bi dala ideju kako da sačuvamo Kosovo.

- Mi Srbi nismo mudri, rekli smo "ne" Austriji, pa je ceo narod morao da izađe iz države, pa smo rekli "ne" Hitleru, "ne" Staljinu, pa smo NATO... rekli "ne"... i toliko puta ne, ne, ne... i nas nee... Hajde da probamo jednom da kažemo "da". Šta fali Česima, Mađarima, Bugarima, koji su uvek govorili da? Mi im sada zavidimo jer su sačuvali glave, sačuvali ekonomiju, sačuvali gradove, sačuvali kulturu, sačuvali zemlju i evo ih, žive mnogo bolje od nas i mi sanjamo da ćemo kroz izvesno vreme doći na njihov nivo - zapisala je Stupica.

Mira je po sopstvenoj želji sahranjena pored svog drugog supruga Bojana Stupice.